Ак каеным
Салкын тауда ачы җилләр исә,
Каен аяклары кар-бозда.
Ак каеным, син бик охшагансың
Керфекләре туңган яшь кызга.
Салкын тауда ачы җилләр исә,
Каен аяклары кар-бозда.
Ак каеным, син бик охшагансың
Керфекләре туңган яшь кызга.
Күңел булмый, бураннарга
Чыгып бер бәйләнмәсәм.
Җанда — буран. Ярый инде
Буранга әйләнмәсәм.
Бураннарга буйсынам мин…
Буйсындыра да алам.
Торган саен якыная
Бураннар белән арам.
Сандугачлар бергә килә,
Бергә тезелеп китә.
Бергә чаклар искә төшеп,
Эчләр өзелеп китә.
Ага сулар, ага сулар,
Ага сулар туктамый.
Гомер үтә, йөрәк көтә,
Кавышырга җай чыкмый,
Абага чәчәге хыялда гынамы,
Әллә соң ул чәчәк чынында буламы?
Буладыр, тик кайда
Икәнен кем белә,
Яшергәндер аны
Караңгы төн генә.
Кайталмадым авылыма
Әнкәм көткән чагында.
Кайталмадым, кайтмадым шул,
Ачы сагыш җанымда.
Туктагандай булды, сине җуйгач,
Дәрт-көч ташып торган йөрәгем.
Сизсәң иде, күрсәң иде, балам,
Әнкәеңнең ничек түзгәнен.
Өстәл тулды ризык белән —
Барысы да кайтты бүген.
Җиде бала җыя табын:
—Әнкәй, утыр, үзем, үзем…
Әллә инде картаясың, әнкәй,
Җыерчыклар арткан йөзеңдә.
Күкрәгеңә тулган моңнарданмы,
Сагышланып калган күзең дә.
Әнкәйнең әле яшь чагын,
Чибәр чагын беләм мин.
Шуңа күрә Әнкәйнең мин
Картаюын теләмим!