Кошлар очырам
Вак мәшәкать, ыгы-зыгы тамам,
Бар эшемнең чыктым очына.
Шуңа күрә бүген таңнан алып
Күкрәгемнән кошлар очырам.
Вак мәшәкать, ыгы-зыгы тамам,
Бар эшемнең чыктым очына.
Шуңа күрә бүген таңнан алып
Күкрәгемнән кошлар очырам.
Эй, туганым, синең өчен
Өзелә үзәкләрем.
Нурлы итсен күкләреңне
Күңелең бизәкләре.
Аклык, хаклык өчен көрәшчеләр!
Тәү бүләгем сезгә, карагыз:
Канатларын горур кага-кага,
Күтәрелде күккә карагош.
Яңгырлар ява
Киткән юлларга.
Ашыкма берүк
Авыр суларга.
Ишелеп уңды чия бакчабызда,
Юксың, әнкәй, авыз итәргә.
Күрше әбиләргә кереп чыктым,
Өлешеңне хәер итәргә.
Мин китәмен, син каласың,
Аерыла юллар…
Иреннәрдә — татлы сүзләр,
Якты елмаюлар.
Партия, син биргән билетым
Йөрәгем белән гел янәшә.
Җанымны җылытып ул миңа,
Улым, дип эндәшә — гел дәшә.
Улым, дип эндәшә — чакыра
Табарга, төзергә яңаны;
Сөенеч китереп анага,
Бәхетле итәргә баланы.
Эй, тынма моң! Ярларыңнан
Ташып түгел лә…
Ике аккош бии, гүя,
Сөю күлендә.
Ватылды язмышлар,
Ватылды — ялганмый.
Төзәтеп булыр, дип
Күңелне алдама.
Вак-вак итеп турап, яшь киленнәр
Табаларда сине биетә;
Кайнар боткаң ашап, эшчән ирләр
Тәннәренә җылы йөгертә.