Аерылу
Читен дә соң артык һичбер вакыт
Күрешмәсне сизеп аерылу:
Мәхәббәт һәм дуслык җир йөзендә
Булган чакта бөтен байлыгың.
Читен дә соң артык һичбер вакыт
Күрешмәсне сизеп аерылу:
Мәхәббәт һәм дуслык җир йөзендә
Булган чакта бөтен байлыгың.
Тыннарыбыз иркен, күңелләр көр,
Тормышыбыз шөкер итерлек.
Хыял канатыбыз көләч җәя —
Кыйтгаларны очып үтәрлек!
Без менәбез күккә — биеклеккә,
Иксез-чиксез зәңгәр киңлеккә;
Безнең яшьлек сүнмәс якты маяклы,
Мәңге сынмас корыч канатлы,
Туры тот рулеңне, шофер,
Алда юллар озын әле.
Юлларың озын булса да,
Туктап калганың юк әле.
Тәмәкене тартмадым,
Эчә идем — ташладым.
Эшемнән дә вакытында
Өйгә кайта башладым,
Һай, шулай да эш харап:
Хатынга булмый ярап.
Таш утыра йөрәгмдә
Син кабызган ярада.
Кояш нуры сүнгән кебек
Хәзер безнең арада.
Яз кайтмасак, көзен кайтырбыз дип,
Әнкәйгә кул биреп тормадык.
Үзебез дә белми, туган җирдә
Соңгы җырыбызны җырладык.
Язмыш мине сиңа гашыйк иткән,
Сөюемне ләкин күпсенгән.
Җилләр булып тәрәз кагар идем,
Тәрәзәңдә инде ут сүнгән.
Тәмәкене тартмадым, тартмадым,
Эчә идем — ташладым, ташладым. Эх!
Ах, шулай да эш харап:
Хатынга (бичәгә) булмый ярап.
Ямансулап тыңлыйм елап очкан
Яфракларның серле тавышын.
Көзләр сагышлымы, әллә инде
Ямансумы гомер агышым.