Онытылмас яшьлек еллары
Талгын гына үтә айлар, еллар
Сүтә-сүтә гомер йомгагын.
Гомер узган саен искә төшә
Онытылмас яшьлек еллары.
Талгын гына үтә айлар, еллар
Сүтә-сүтә гомер йомгагын.
Гомер узган саен искә төшә
Онытылмас яшьлек еллары.
Үткән гомер очар кошлар кебек,
Канатларым көчен сизмәдем.
Очар кошлар арасына яшьлек
Синең кайтуларың беләдер.
Талпынышып кына карлар ява,
Әйтерсең дә үзем күбәләк.
Рәхәт миңа хыялларым белән
Биюләре очып, чүгәләп.
Сабантуйга кайтам әле
Җәйнең аяз таңында.
Дус-ишләрне күрәсем бар
Газиз туган авылымда.
Авырлыктан гына
Тормый әле дөнья,
Күрсәтсә дә кайчак моң-зарын.
Күңелләргә безнең
Канат куя торган
Бәйрәмнәре дә бит бар аның.
Җырга салып хат җибәрәм, Фатыймам!
Җыр сөюче дусларым артыннан.
Бик ерак-ерак җирләрдән.
Ут эчендәге илләрдән —
Өзелеп сәлам сиңа Басыйрдан.
Талаучылар килде ил чигенә,
Бәхетебезне тартып алырга.
Күтәрел, ил, дошман өеренә,
Соңгы көрәш, соңгы давылга.
Безгә хас түгел күңел бушлыгы, бушлыгы,
Ут булып янам салдат дуслыгы, дуслыгы.
Дуслык, иптәшлек, күңелдә канат,
Дуслыкка тогры кичәге салдат.
Таңда исеп куя җил,
Чал дулкынны куа җил —
Сөйлә, дип, әкият, җырла бер
Торналар турында җыр,
Гел тормышка үрелгән
Кыз турында,
Сугыш өзгән тынлык турында,
Яшьләй сынган канат турында…
Күкләрне иңләп, очалар иңрәп
Кәгазь торналар,
Ак кәгазь торналар.
Җир йөзендә әкият бар,
Җир йөзендә хәсрәт бар…
Хәсрәт ул кайчан да сүнми,
Күңелдә һич сүрелми,
Хиросима көлендә
Саклана ул,
Җырлый ана бишек җырында
Улларының бәхете турында…
Күкләрне иңләп, очалар иңрәп
Кәгазь торналар,
Ак кәгазь торналар.
Кемнәр килә җиргә, кемнәр китә…
Кемнәр китә җирдән, кем кала.
Киткәннәрне сагынып өзеләбез,
Калганнарга авыр булса да.