Кышкы моңнар (икенче вариант)
Ап-ак карлар ява, карлар ява,
Җирдә кышны сагынып көтә микән?
Сагынып та көтәр кешең булса,
Бу гомерләр матур үтә икән.
Ап-ак карлар ява, карлар ява,
Җирдә кышны сагынып көтә микән?
Сагынып та көтәр кешең булса,
Бу гомерләр матур үтә икән.
Ап-ак карлар, ява карлар, ява,
Җирдә кышны сагынып көтә микән?
Сагынып көтәр кешең булса гына,
Бу гомерләр матур үтә икән.
Кырау алды сөю чәчкәләрен,
Терелерме икән бу гөлләр?
Яшәрергә күпме вакыт кирәк,
Төзәлергә әрнү күңелләр.
Күптән түгел бүләк иткән идең
Бәхет гөле — хуш исле кызыл розалар,
«Яратам!» — дип әйтмәсәң дә беләм,
Сөю билгеләре бит алар.
Кызыл гөлләр, кызыл гөлләр,
Бигрәк якын төсләре.
Ялкын булса бәхетләре,
Юк икән шул исләре.
Чирәмнәргә
Чык төшермим,
Урамда йөрим дә мин,
Берәүне күзлим дә мин.
Йөрәгемне
Һич төшенмим,
Сөям дә, сөймим дә миң,
Ятка сер бирмим дә мин.
Мин бу җирдә сине эзләп йөрдем.
Инде килеп таптым үзеңне.
Җәйләр үтте, соң шул димә инде,
Кире кума алтын көземне.
Өй түрендә — кияү белән кәләш,
Искитмәле матур туй бүген.
Әйтепләр дә булмый торган хисләр
Яулап алган яшьләр күңелен.
Айлы кич килде
Идел ярына.
Дөнья күмелде
Ай нурларына
Йолдыз артыннан
Йолдыз кабына/
Ә мин ашыгам
Кызлар янына.
Кичер мине зинһар, кичер диеп,
Хушлаштың да киттең аерылып.
Кулларыма карап өметләндем,
Бәлки карарсың дип аерылып.