Мин бүген дә сине сагындым
Язның моңсулыгын сылтау итеп,
Мин бүген дә сине сагындым.
Җилләр булып исте хатирәләр —
Җилдә учак булып кабындым.
Язның моңсулыгын сылтау итеп,
Мин бүген дә сине сагындым.
Җилләр булып исте хатирәләр —
Җилдә учак булып кабындым.
Очыйм дисәм, канатым бар—
Мин бит кара карлыгач.
Очып килдем яннарыңа
Бер күрергә зар булгач.
Сагынулар безне сыный гына,
Сагынулар безне тик якынайта.
Озын-озын чакрымнар аша
Уйларым сиңа, сиңа кайта.
Көтмәгән идем мин синнән,
Шундый ялгыш адымны.
Инде күптән бер хәбәрсез,
Газаплыйсың җанымны.
Алтын да түгел, көмеш балдак кидем,
Борынгыдан калган саф көмеш.
Саф көмештәй гүзәл яшьлек үтте,
Синсез үтте — нинди үкенеч…
Тукталышта, күзнең,
Явын алган чәчәкләр,
Тыныч кына үтеп
Булмый яннарыгыздан.
Ашыгыгыз куанычлар бүләк итәргә,
Соңламагыз диләр ме ярларыгызга?
Кояш бата да кич була,
Күңелем шатлык белән тула,
Нурлар уйный тирә-ягымда.
Ятим булыр иде талы
Сандугачлар булмаса.
Нигә кирәк яратулар
Чын күңелдән булмаса.
Сезгә бар серемне ачам,
Гөлгә тулды: өем — бакча,
Каян җиткерәдер акча, —
Инде белмәссең.
Бер егет йөри яратып,
Сөеп,өзелеп,җаннар атып,
Тик миндәге сөю утын
Сизә күрмәсен.
Атлыйсың белеп кенә,
Матур иттереп кенә.
Ничек шулай килештереп,
Сөйлисең көлеп кенә?