Әбдеки
Яз җиткәч, туган ягыма
Кайтам коштай талпынып.
Әбдекигә, күл буена,
Сабантуйга сагынып.
Яз җиткәч, туган ягыма
Кайтам коштай талпынып.
Әбдекигә, күл буена,
Сабантуйга сагынып.
Җәй җәйлеген итте — пеште җиләк
Их җыясы иде чиләк — чиләк!
Күптән юлым төшми шул аланга,
Еш җыенам, тик юлыгам сирәк.
Язмышымның авыр юлларыннан.
Ходай кушып, сиңа кайтканмын,
Күзләреңә карап атлый-атлый,
Сөюеңә кереп батканмын.
Уңган гөлем сулмас микән
Өздереп бер сайрасам?
Өметсез димә сөюне
Йөрәгеңә ут салсам.
Әйтмә бер сүз, кирәк түгел, иркәм,
Карашыңнан гына сиздерче.
Үзең кебек тышка чыгармыйча
Күңелемнән генә сөемче.8г8
Әйдә әле, бер әйләнеп кайтыйк
Кичке урманнарны, икәүләп.
Өебез тулы чиксез якты хисләр
Ятмасыннар әле биләүдә.
Шик туса кинәт җаныңда әгәр,
Йә килсә сиңа куркыныч хәбәр
Мин йөргән яктан, ерак-ерактан,
Ышана күрмә, — һаман яратам.
Ашыга күрмә, ялгыштан саклан, —
Һаман яратам, һаман яратам!
Йолдызлы аяз күгеңне әгәр
Авыр болытлар каплап китсәләр,
Каршы искән җил капланса тынга,
Нык бул, син генә, тик син җанымда!
Бирешә күрмә сагышка, моңга,
Җанымда тик син, тик син җанымда.
Үтте яшьлек юләрлеге,
Булмаганда йөгәнлеге.
Назларымнан торган язым,
Моңнарымны калдым язып.
Үкенмимен яшьлегемдә
Өзелеп сөйгәнгә сине.
Сөю шатлыклары биреп,
Канатландырдың мине.
Җырлар өчен җырым бар,
Сөйләр өчен серем бар.
Син генә тик аңламыйсың,
Әллә инде күңелең тар,
Әллә авыр кайгың бар?