Уҗымнар
Ләйсан яңгыр… Язгы яңгыр ява,
Тамчыларда балкый ал нурлар.
Офыклардан ага офыкларга
Уҗымнарым — яшел дулкыннар,
Ләйсан яңгыр… Язгы яңгыр ява,
Тамчыларда балкый ал нурлар.
Офыклардан ага офыкларга
Уҗымнарым — яшел дулкыннар,
Мин язларны алдан көтеп алам,
Моңнарына бирелә башкаем.
Мин беренче чәчәкләрне җыйган
Урыннарга барам яз саен.
Оныта алмыйм һаман,
Газапланам, янам,
Инде кайда гына йөрмәдем.
Күңелемдә арыш —
Сары сагыш.
Башак шавын ишетәм төннәрен,
Узса җилләр исеп,
Дулкынлана ничек,
Офыкларга җитеп офыктан.
Күпме җырлар оттым
Һәм оныттым,
Тик арышлар җырын онытмам,
Дулкынлана арыш,
Басуларда сагыш,
Көннәр инде көзгә авышкан.
Авылым кырларына
Мин һаман да
Сезне сагынып кайтам, арышлар.
Йөрсәң Идел буйлап,
Бергә чакны уйлап,
Сагынып үткәннәрнең барсын да.
Мин, әверелеп ярсу дулкынга,
Килеп баш иярмен каршыңда.
Төнге утлар, төнге утлар…
Калдылар еракларда.
Калды утлар, син дә калдың,
Кул болгап ерак ярда.
Туган ягым — гөлләр иле,
Гөлләр, сөмбелләр иле.
Гөлгә кунып сайрап кына
Үскән былбыллар иле.
Агымсуга карый-карый
Уйлама, Каратолым!
Серен белеп буламыни
Сөюнен, яратуның?
Әйт, агымсу,
Сөйләче тып-тын гына:
Кем бәхете уралган толымына?
Иңнәремнән кочып озата килдең,
Ике кулың тойды иңнәрем.
Үзең сүзсез карап кына тордың,
Хисләреңне тойды йөрәгем.