Күңелдән китмәсен сагыну
Өзелеп сагындым, шүңамы
Бар дөнья сарыдан ябынган.
Тузгытып сап-сары яфраклар.
Син киттең күңелем ярыннан.
Өзелеп сагындым, шүңамы
Бар дөнья сарыдан ябынган.
Тузгытып сап-сары яфраклар.
Син киттең күңелем ярыннан.
Көз сәламен әйтеп җилләр исә,
Серле сагыш мили күңелне.
Суынмасалар да язгы хисләр,
Ярсу йөрәк бераз сүрелде.
Кошлар тынды, урман уйга чумды,
Туктагандай булды агымсу.
Күзләремә бактың, йөрәккә ут яктың,
Булып китте кинәт ямансу.
Ак каеннар янына бер кыз килгән,
Сорамагыз нигә килгәнен.
Каеннарга сарылып,
Каеннарга сарылып
Елый кызлар,
Ятлар белән күрсә сөйгәнен.
Кемгә сөйлим серләремне.
Йөрәгем ялкын кебек.
Ялкынланган йөрәгемә
Берәү бик якын кебек.
Ишекне син яптың,
Башканы син таптың.
Мин көтәрмен диеп уйладым.
Ялгызлык бик яман,
Тик мин ялгыз калмам,
Тормышымнан мин әле туймадым.
Кайтам әгәр мәктәп елларыма
Балачакка кайтсам уйларымда
Ялан аяк йөгреп узар идем
Шул елларда калган юлларымда
Йөгереп чыктым урамнарга, —
Таңнар аткан чак иде:
Дөнья әле алсу иде,
Үзәннәргә зәңгәр өфрәк
Томан яткан чак иде.
Чыклы, чәчкәле болында
Таңнар аттырсак икән.
Сандугачлар да кавыша,
Без дә кавышсак икән.
Сине уйлап күпме юллар үттем.
Сине уйлап чыктым кырларга.
Әрнүләрем йөрәк серләремне.
Исемеңне салдым җырларга.