Сагынуымны сиңа юлладым
Карашымны кара төнгә төбәп,
Сагынуымны сиңа юлладым,
Синең тарафлардан, кайталмам дип,
Өзем әйләнергә кыймадым.
Карашымны кара төнгә төбәп,
Сагынуымны сиңа юлладым,
Синең тарафлардан, кайталмам дип,
Өзем әйләнергә кыймадым.
Бергә чакның кадрен белеп кенә
Бергә үтик әле юлларны!
Бергә чакта әйдә җырлыйк әле
Сузыйк әле безнең җырларны!
Идел буйларына тагын
Әйләнеп кайтсам иде,
Ал чәчәкләр арасында
Бер җырлап ятсам иде.
Нигә кердең әле уйларыма?
Тыныч иде дөньям — бозылды,
Төндә генә күргән төшләр хәтта
Көннәремә кадәр сузылды.
Сындыра талларымны.
Чит җирләрдә ялгыз башың,
Беләлмейм хәлләреңне…
Басу капкасында озатып калдың
Егермеңә чыккан языңда
«Көт, кайтырмын!» диеп әйткән ярың
Ятып калды сугыш кырында!
Тулган айга карап, чәчләреңне тарап
Моңсу җырлар ләкин җырлама,
Сиңа карыйм да мин, күзем ала алмыйм,
Мин моңланмыйм, җаным моңлана.
Көзге урман, каен яфраклары
Әкрен җилдән җиргә коела.
Сары яфрак сыман сары сагыш
Әйдәп килә гомер буена.
Мин сине шундый сагындым,
Сизәсең микән шуны?
Ак бураннар урап алса,
Табарсың микән юлны?
Әйтегезче: кемнәр кискән
Сандугач сайрар талны?
Әйтегезче: нишлим, дуслар,
Югалткачтын сөйгән ярны.