Сагынуымны сиңа юлладым

Карашымны кара төнгә төбәп,
Сагынуымны сиңа юлладым,
Синең тарафлардан, кайталмам дип,
Өзем әйләнергә кыймадым.

Сагынырбыз әле

Бергә чакның кадрен белеп кенә
Бергә үтик әле юлларны!
Бергә чакта әйдә җырлыйк әле
Сузыйк әле безнең җырларны!

Нигә кердең әле уйларыма?

Нигә кердең әле уйларыма?
Тыныч иде дөньям — бозылды,
Төндә генә күргән төшләр хәтта
Көннәремә кадәр сузылды.

Моңлану (икенче вариант)

Тулган айга карап, чәчләреңне тарап
Моңсу җырлар ләкин җырлама,
Сиңа карыйм да мин, күзем ала алмыйм,
Мин моңланмыйм, җаным моңлана.

Мин каен булыр идем

Көзге урман, каен яфраклары
Әкрен җилдән җиргә коела.
Сары яфрак сыман сары сагыш
Әйдәп килә гомер буена.