Җыр җырладым
Җыр җырладым, тик бергенә,
Җырларым бит керде йөрәккә.
Кич ятуга, шул моң чыңлый,
Тагы җырла әле сирекләп.
Җыр җырладым, тик бергенә,
Җырларым бит керде йөрәккә.
Кич ятуга, шул моң чыңлый,
Тагы җырла әле сирекләп.
Йөрәкләргә дава моңлы җырлар
Йөзегезгә күчкән елмаеп.
Матур җырлар җырлап йөз яшәргә
Җыр-моңнарның чиге булмый ул.
Кошлар да юлчы дөньяда,
Кошның да үз язмышы.
Юллар җырлы, җырлар — моңлы,
Җырда булмый ялгышып.
Җыйрлыйк әле, җырлыйк әле,
Гомер безгә тик бер бирелә.
Дәрткә тулы күңел,
Җырлап яшик бүген,
Җырлыйсылар килмәс гел генә.
Җырлар белән көткән көннәр үтте,
Җырлар белән якты таң атты.
Сагышларга бары җырлар юлдаш,
Җырлар белән күңел канатлы.
Нигә син булмадың икән
Яшьлегем таңнарында?
Икәү бергә менәр идек
Мәхәббәт тауларына.
Әти-әни, без дөньяга килгәч,
Белмим ,нинди теләк теләгәндер.
Бәхетләре булсын , дигәннәрдер,
Җырчы булсын иде, димәгәндер.
Гармун моңы тавышлары
Нигә тын калдың әле?
Йөрәгемне сурып алып,
Утларга салдың әле.
Таллар йоклый. Йокыларга талган
Олы-олы йортлар, урамнар.
Сүтелмичә калган агач йортның
Тәрәзендә тонык уты бар.
Гармуныңны уйныйсың да,
Урамнарны буйлыйсың.
Күңелең тулы моң гына,
Ни турында уйлыйсың.