Җырлыйм әнием турында
Бер кыз бала җыр чыгарган,
Багышлап әнисенә.
Икәү бергә җырлыйк, диеп,
Өйрәткән энесенә:
Бер кыз бала җыр чыгарган,
Багышлап әнисенә.
Икәү бергә җырлыйк, диеп,
Өйрәткән энесенә:
Әллә инде картаясың, әнкәй,
Җыерчыклар арткан йөзеңдә.
Күкрәгеңә тулган моңнарданмы,
Сагышланып калган күзең дә.
«Әтием!» — дияргә
Кызыгып үстем мин,
Күп вакыт үпкәләп яшәргә
Хакым юк икәнне
Мин үскәч бары тик аңладым.
Әнкәйнең әле яшь чагын,
Чибәр чагын беләм мин.
Шуңа күрә Әнкәйнең мин
Картаюын теләмим!
Туган көнең синең бүген, әби,
Җыелыштык тагын яныңа.
Еллар төсен алган күзләреңдә
Бар дөньяның гаме чагыла.
Көзен киткән сыерчыклар, әнкәй
Быел язын кабат кайттылар
Бакчабызда алмагачлар, әнкәй
Тагын ап-ак чәчәк аттылар
Әйдә, иптәш, кушыл безнең җырга,
Канатлы җыр ярсып-ярсып очсын еракка.
Киң урманнар, Идел тугайлары
Күкрәп китсен дәртле тавышка.
Бер ялгызың калып, башың кырын салып,
Гармуныңны-дускаеңны уйнатасың, әткәй.
Синең белән бергә җиһан уйга чума,
Җанны кузгатасың, елатасың, әткәй.
Исәнмесез, әбиләрем,
Исәнмесез, бабайлар!
Сезнең белән күрешкәнгә
Үтте инде күп айлар.
Ак болытлар, кая агыласыз
Җилләр белән кайсы якларга?
Сезгә кушылып мин дә агар идем,
Кайтыр идем сабый чакларга.