Гармун уйный да уйный
Гармун телләренә салам
Йөрәгемнең моңнарын.
Алар урап кире кайтыр
Яшьлегемнең елларын.
Гармун телләренә салам
Йөрәгемнең моңнарын.
Алар урап кире кайтыр
Яшьлегемнең елларын.
Бер сыздырып җибәр әле,
Кулларыңда гармуның.
Күңелгә сеңгән көйләрнең
Онытыласы юк аның.
Сулар ага, гомер уза,
Моң дәръяларын кичеп.
Утыз ел серле сәхнәдә,
Сайралган икән ничек?
Күпме күңелне балкыткан,
Җылыткан кояш булып.
Бармаклары белән гүя,
Гармун телләрен саный.
Берсен ала, берсен куя,
Бер егет гармун сайлый.
Күңелләрне тибрәндерә
Гармун моңнары:
Хәтерләтә үткәннәрне,
Яшьлек елларын.
Күз алдымда сине сагынып
Көтеп алганым,
Синең белән каршылаган
Алсу таңнарым.
Гармун алыйк әле, дускай,
Гармун уйнатыйк әле.
Яшь чактагы көй-моңнарны
Кабат уятыйк әле.
Әйдә дуслар, җырлыйк әле,
Уйнаган гармуннарга.
Ал чәчәк кебек яшик без,
Бирешмик кайгыларга.
Кулларыма алсам сине,
Билләрең бөгелмәле.
Бер сыздыру белән, моңың
Күңелгә түгелмәле.
Моңында — туган җырымның
Кояшлы тарафлары,
Абыйларымның яшьлеге,
Әнием карашлары.
Авыл буйлап гармун уйнап
Җырлыйсы иде тагы.
Искә төшә, сагындыра
Туган авылым ягы.