Сабырлык (икенче вариант)
Ходай Тәгаләдән сорыйм
Иң авыр чакларымда.
«Бирче, Раббым, Сабырлык», дим
Балалар хакларына,
Ходай Тәгаләдән сорыйм
Иң авыр чакларымда.
«Бирче, Раббым, Сабырлык», дим
Балалар хакларына,
Сабыр ит син, сабыр ит син,
Димәгез, димәгез.
Сабырларым сынды инде,
Сабырларым сынды инде.
Беләм гомер йомгагымның
Яртысы сүтелгәне,
Җырларымның җырланганы,
Юлларның үтелгәне.
Күргәннәре-үткәннәрдә.
Күрәселәр-алда ла.
Язмышлардан узмыш булмас,
Рәхмәтле бул Аллага!
Әйдә, дустым алып барам
Алма коелган җиргә.
Ничек җырламый түзәрсең
Дуслар җыелган җирдә.
Бүген мәчет тупсасыннан
Мин оҗмахҡа керәм.
Әйтерсең дә, язмышымда
Шулай кушкан (язган) Көрьән.
Нәрсә җитми сиңа, күңел, нәрсә кирәк?
Дөньяң тыныч, аяз күгең, тормышың мул.
Нигә сыкрый икән йөрәк, ник күздә яшь?
Булганына шөкер ит син, рәхмәтле бул.
Бу дөньяга килгәч инде,
Китмәенчә юк шул чараң…
Мин бит, тере йолдыз сымак,
Балкып янар өчен озак
Мәңгелеккә китеп барам!
Авыр сүзең әйтеп китеп бардың,
Ялгыз калдым яшькә манчылып.
Үткән гомеремне искә алам,
Көтәм сине,көтәм талчыгып.
Яңгырлар ява
Киткән юлларга.
Ашыкма берүк
Авыр суларга.