Яшәп калыйк язларда
Язлар аша тоя күңел
Гүзәллеген дөньяның.
Тыңлап туймас тавышлары,
Сайрап тора кошлары.
Яз яшәтә, яз яшәртә,
Яз күңелгә ямь бирә.
Язда булган бергә чаклар
Онытылмас мәңгегә.
Яшьләр җыры
Без менәбез күккә — биеклеккә,
Иксез-чиксез зәңгәр киңлеккә;
Безнең яшьлек сүнмәс якты маяклы,
Мәңге сынмас корыч канатлы,
Яшьлекләрнең әле иртәсе
Тыннарыбыз иркен, күңелләр көр,
Тормышыбыз шөкер итерлек.
Хыял канатыбыз көләч җәя —
Кыйтгаларны очып үтәрлек!
Яшьлек дәвам итсен
Бусаганда кыз сылуы торса да,
Ел артыннан ел йөгереп узса да.
Йөрәгемдә көчем әле җитәрлек,
Яшьләрнеке кебек әле җигәрлек.
Яшьлегем (Тальян гармун)
Әй, яшьлегем, яшьлегем лә,
Яшьлегем, юләрлегем.
Акылын яшькә белмәгәнмен,
Шул кадер гүзәллеген.
Яшьлегем (икенче вариант)
Выкыт ул, һич көтми, ашыга,
Күңелем нигәдер зарыга.
Ә шулайда барам мин алга, һаман да
Өметләрне баглап Аллага.
Яшлеккә кайтам әле
Кыңгыраулы атлар җигеп
Үттек яшьлек елларын.
Сөелдек тә, сөйдек тә без
Безнең заман кызларын.
Яшик бу дөньяны яратып
Гомерләр бирелгән бер генә,
Син аның кадерен бел генә.
Шатлыклары килсәләр (булсалар) сирәк (әзрәк, азрак)
Димәк дөрес яшәргә кирәк.
Ятим бала зары
Адаштың мәллә? Кайтмыйсың, әни,
Газиз балаңны ташлап киттең дә.
Барыбер сине сагынам, әни.
Җылы назыңны күрми үссәм дә.
Ярдәменнән Ходай ташламас
Ике күзе тулы яшь кенә,
Сызлану үтеп үзәгенә!
Һәр яңа көн — көрәш мәйданы,
Тешне кысып кирәк түзәргә!
