Аермачы Ходай
Аермачы Ходай икмәк-судан,
Җирем биргән изге җимештән,
Урман-далалардан, тугайлардан,
Чылтырап та аккан инештән.
Авыл көе (җиденче вариант)
Биек тауларның башында
Утырып уйлар уйладым.
Утырып уйлар уйлар өчен
Үскән икән буйларым.
Җиләк җыя әнкәй болында (беренче вариант)
Ак яулыгын артка бәйләп,
Пешкәннәрен генә сайлап,
Җиләк җыя әнкәй болында.
Чиләге дә матурырак
Җиләге дә алсуырак
Күренә бит аның кулында.
Безне назлап үстердең син,
Яшәр өчен көч бирдең син
Кояш кебек балкыткан саен.
Гомеремнең һәр бер язы,
Ак чәчәкле җиләк таҗы,
Җилләр тидермәс идем
Таннар беленә икән,
Таллар бөредә икән. Эх!
Тан нурлары бөредәге
Талга эленә икән.
Җил җирәнем
Җил, җирәнем, егетеңне
Җиткер җил җитмәс җиргә.
Аланда түгел, яуда да
Гел икәү булдык бергә.
Җил капка
Җил капканы җил ачтымы,
Кемдер керә, кемдер бар.
Кайтыр кешем булмаса да,
Килер кешем кемдер бар.
Җиде адым
Салкын кышкы бураннарда
Мин адашмам дигән идең.
Тайгак көзге сукмакларда
Мин егылмам дигән идең.
Йөрәк ярсу чакта юлда
Миңа җиңел дигән идең.
Минем сулыш юлда иркен,
Мин юл сөяр дигән идең.
Хәзер инде юллар үткәч,
Ниләр калды юлларыңда?
Атлаганың җиде адым,
Чакрымнарың көтә алда.
Җиде адым арасында
Ниләр калды, күрәсеңме?
Кемнәрнердең күз яшьләре,
Ә син шуны беләсеңме?
Яңа йорт
Яңа йортның нигезендә
Талир тәңкәләр салдык.
Ташып торсын мында муллык,
Бәхет, татулык, саулык.
Яңа йортлар котлы булсын,
Табыннары мул булсын.
Дус-туганга, җыр-моңнарга
Урын иң түрдән булсын!
Яшәүнең үзеннән көч алам
Син сорама миннән, сорама, —
«Яшәргә, дип, каян ут алдың?»!
Ярсу елгалардан, горур кыялардан,
Яшәүнең үзеннән көч алдым.
Яшәп калыйк!
Ходай безне сынаса да,
Язмыш безне кыйнаса да,
Сагышка юл куймабыз!
Без бит җиргә яшәр өчен,
Яшеннәрдәй яшьнәр өчен,
Җырлар өчен туганбыз.
