Бәхеттә шатлыкта
Безнең гомер зур бәхет ул,
Кадерләрен белегез.
Чын күңелдән теләкләрне,
Бездән кабул итегез.
Безнең гомер зур бәхет ул,
Кадерләрен белегез.
Чын күңелдән теләкләрне,
Бездән кабул итегез.
Алтын туйлы бәйрәм бүген,
Дуслар җыелган бергә.
Уйларым китә әйләнеп
Үткән озын гомергә.
Яулык болгый ераклардан,
Яшьлегем тирәкләре.
Хәтерләтеп үтәннәрне
Җилкетә йөрәкләрне.
Авырлыктан гына
Тормый әле дөнья,
Күрсәтсә дә кайчак моң-зарын.
Күңелләргә безнең
Канат куя торган
Бәйрәмнәре дә бит бар аның.
Бар күңеллелек бөтен дөньяда, бар бер ямь бүген!
— Нәрсәдән бу? — Мин беләм: бәйрәм бүген, бәйрәм бүген!
Бер мөкатдәс хис белән һәрбер кеше хәйран бүген;
Уйный сазым да минем бәйрәм көен: бәйрәм бүген!
Арттыра, күрдем, кояш гадәттәгедән балкуын;
Җыелган туган-тумача,
Өстәлләрдә хөрмәт-сый.
Кавышалар яшь йөрәкләр,
Бүген бара бездә туй.
Ерак калды давыл,
Күкрәп үтте яулар…
Шаулар безнең җиңү,
Мәңгелеккә шаулар!
Каз йолкалар кызлар, алар өчен
Коймак пешә hәрбер ызбада.
Егетләрнең күзе төшмиме соң,
Егетләрнең күзе төшмиме соң
Каз йолкырга килгән кызларга!
Ерак иде ул көн, озак көттек,
Бер кайгы да урап узмады.
Мең ярым көн буе көрәш барды,
Мең ярым көн көттек без аны.
Кар кызыдай килдең,
Төшләремә кердең,
Коткаручым булып нигәдер.
Елмай әле тагын,
Дөньяның шат чагын
Минем дә күрәсем килә бер.
Башкортлар китте сугышка,
Озатып калды күк Урал.
Ат уйнатып, алда бара
Шәйморатов генерал.