Йөрәк
Ертып ачтым күкрәгемне,
Йолкып алдым йөрәгемне
Һәм йомарлап учларыма,
Илттем аны дусларыма.
Илттем аны сиңа, җаным.
Тик күрмәдең нигә, җаным?
Ертып ачтым күкрәгемне,
Йолкып алдым йөрәгемне
Һәм йомарлап учларыма,
Илттем аны дусларыма.
Илттем аны сиңа, җаным.
Тик күрмәдең нигә, җаным?
Чишмә җырлый,
Чалгы чыңлый,
Сулыр һава бал гына;
Бел кадерен җәйләреңнең,
Бел кадерен җәйләреңнең,
Җәй — кәккүкле таң гына,
Җәй — кәккүкле таң гына, таң гына.
Узып кына барган бу гомернең
Кире кайтмаслыгын мин беләм.
Ә шулай да артык пошынмыймын,
Үз юлымнан һаман мин киләм.
Алтын туйлы бәйрәм бүген,
Дуслар җыелган бергә.
Уйларым китә әйләнеп
Үткән озын гомергә.
Яулык болгый ераклардан,
Яшьлегем тирәкләре.
Хәтерләтеп үтәннәрне
Җилкетә йөрәкләрне.
Тулпар акбуз ат — пар канатлы ат,
Очып кил яныма, бас син каршыма.
Мине алып бар Каф тау артына,
Алтын сарайдагы сылу янына.