Гашыйк булдыңмы әллә
Күзләреңдә йолдыз нуры балкый,
Йолдыз кабынганда тудыңмы әллә?
Бу көннәрдә бик бәхетле елмаясың
Син кемгәдер гашыйк булдыңмы әллә?
Күзләреңдә йолдыз нуры балкый,
Йолдыз кабынганда тудыңмы әллә?
Бу көннәрдә бик бәхетле елмаясың
Син кемгәдер гашыйк булдыңмы әллә?
Бер кызны күрдем дә яраттым,
Елмаеп үземә караттым.
Аңа унбиш яшь, миңа унҗиде,
Күзләре миңа «яратам», диде.
Карашың әсир итә дә
Сүзеңнән эреп китәм.
Иркәм, назлы куеныңда
Сөю йомгагын сүтәм.
Офыкларны нурлап балкып киткән
Салават күпере күк бу гомер —
Көннәрне серле итәм дисәң,
Гашыйк бул син миңа тагын бер.
Гашыйк бул син миңа,
Гашыйк бул син…
Вакытлыча гына булса да.
Күзләремә сеңгән сүнмәс яшьлек төсе
кояш яңгырлардан уңса да.
Офыкларны каплап балкып киткән,
Салават күпере кебек бу гомер.
Көннәремне серле итәм дисәң:
Кем уйлаган безнең сөю
Шулай итеп үрелер диеп.
Кем уйлаган икебезне
Ике ярда калыр диеп.
Соңгысы бул диеп килгән булам,
«Сау бул» диеп, кулларымны сузам.
Үз-үземне нигә алдыйм икән?
Булмый ла бит, оныта алмыйм, иркәм.
Тәүге кабат сине
Мин күргән идем.
Сиңа гашыйк булып
Мин йөргән идем.
Киземир дәй чаршау да, һай, ука чук, Гафифә,
Әдепкәйләре да кук микән?
Узган гына гомернең бар билгесе, Гафифә,
Калган гомерләребез куп микән?