Кимсетмәгез ялгызларны
Әйтмәгезче җан өшеткеч сүзләр
Пар канатсыз, ялгыз калганнарга,
Сагыш төсе сары, сары чәчәкләрне
Бүләк итә күрмәгез аларга.
Әйтмәгезче җан өшеткеч сүзләр
Пар канатсыз, ялгыз калганнарга,
Сагыш төсе сары, сары чәчәкләрне
Бүләк итә күрмәгез аларга.
Очрагансың, бергенәм,
Бәхет бүләк итәргә.
Ачып күңел пәрдәсен,
Ягымлы итеп дәштең.
Килерсеңме икән — килерсеңме?
Күзләреңә генә карар идем.
Тел тибрәтеп бер сүз әйтмәсәң дә,
Аңлар идем сине, аңлар идем.
Күл буенда камышлар
Шашып шаулыйлар.
Мәхәббәтсез кешеләр
Яши алмыйлар.
Очрагансың бергенәм
Бәхет бүләк итәргә.
Ачып күңел пәрдәсен
Ягымлы итеп дәштең.
Кулларыңны баш астыма салчы,
Буынымның китәр талчыгы.
Син янымда мине саклар идең,
Ә мин, исә, нечкә тал чыбык.
Бер күрүдә гашыйк булдым,
Сихырлап киттең.
Әйтер сүзем әйтә алмадым,
Кәефсез үттең.
Тик сагыш калды йөрәктә,
Ә син еракта.
Каберемә тагын чәчкә алып,
Нигә килдең инде, сөйгәнем?
Чәчәкләргә тере җаннар мохтаҗ,
Ә мин, җаным, күптән үлгәнмен.
Килмә дә син, йөрмә дә син,
Кермә дә тормышыма.
Исемем белән янып яшим,
Һәм ризамын шуңа да.
Язгы назлы нурдай,
Килеп кердең җырдай,
Җәйгор булып җанны бизәдең.
Килдең соң син кайдан,
Төшкәнсеңдер айдан,
Өзелердәй чакта үзәгем.