Сагынмас булсаң гына
Уңышлы юлга чыккансың
Сине табышлы иттем.
Бәхет эзлеп йөрәгенсеңдер
Ә мин сагышлы иттем.
Уңышлы юлга чыккансың
Сине табышлы иттем.
Бәхет эзлеп йөрәгенсеңдер
Ә мин сагышлы иттем.
Әйт әле нигә,
Күкләр яшен түгә,
Язлар китәргә, ашыга, ашыга?
Яшьлек елмаеп,
Кочып ал, диеп,
Чыкмый кабаттан каршыга, каршыга.
Язгы назлы нурдай,
Килеп кердең җырдай,
Җәйгор булып җанны бизәдең.
Килдең соң син кайдан,
Төшкәнсеңдер айдан,
Өзелердәй чакта үзәгем.
Кайтам тәүге сөюемә,
Кайтам тәүге ярыма.
Ниләр булды соң миңа—
Урын тапмыйм җаныма?
Аяз таңда чыклар төшә
Талларга, үләннәргә.
Мең дә бер гасыр үтте,
Сезләрне күргәннәргә.
Аккан сулар шундый ярсу иде,
Шундый алсу иде иртәләр!..
Йөрәгемне сиңа бүләк иттем, —
Гашыйклар бит шулай итәләр.
Күккүк, кәккүк, кәккүк саный
Гомеремнең калганлыгын.
Озак саный. Белеп торам
Мин аның наданлыгын.
Исәп-хисап дәресеннән
“Икеле” алганлыгын,
Ырымнарның юраулары,
Гомүмән ялганлыгын.