Хуш диеп кулыңны бирәсең
Хуш диеп кулыңны бирәсең,
Вәгъдәңне ашыгып озәсен.
Күзләрең яшерми сөясең,
Еламыйча ничек түзәсең?
Хуш диеп кулыңны бирәсең,
Вәгъдәңне ашыгып озәсен.
Күзләрең яшерми сөясең,
Еламыйча ничек түзәсең?
Матур күзләрең өстендә
Керфекләрең ук кебек.
Синдәй күзләр җирдә түгел,
Җиһанда да юк кебек.
Безне кавыштырды Ходай,
Язмышларга булышып.
Син минем җылы кояшым,
Таза һавам, сулышым.
Хисләремне әйтеп бирер өчен,
Нинди сүзләр әйтеп табырга.
Йөрәгемә тиң ярымны эзләп,
Әзер идем еллар көтәргә.
Назлы хисләр, яшел яфрак булып,
Бөтерелә сары көзләрдә.
Очраттым сине якты язларда,
Төрдең син мине сөю-назларга,
Ярсу хисләрем ничек аңлатыйм?
Йөрәк сагышын ничек таратыйм?
Клублардан озатамын
Гармунны сузып кына.
«Сөям» сүзен әйтә алмыйм,
Үтә көннәрем бушка.
Ниләр булды икән сиңа, ниләр,
Калтыранып үксеп елыйсың?
Учларыма сал син йөрәгеңне,
Кулларымның тойсын җылысын.
Дөрләп яна ялгыз учак,
Очкыннары җилгә оча,
Куркып җиргә төшәргә.
Мин дә учак булыр идем,
Бик тиз янып сүнәр идем дә,
Килми көчемнән
Юллар безне бер аергач,
Очрашкан идек ул чак.
Һәм шул җылы май кичендә
Кабызыйк дидем учак.