Кошларым
Кайткан кошларым, кабат китмәгез,
Ерак илләрдә иркен, димәгез.
Туган ил ямьле, сулары тәмле,
Сызылып аткан таңнары ямьле.
Кайткан кошларым, кабат китмәгез,
Ерак илләрдә иркен, димәгез.
Туган ил ямьле, сулары тәмле,
Сызылып аткан таңнары ямьле.
Берсен-берсе күзләп,
Үскән җирен эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Ара якын тугел,
Сине көтә күнел,
Кайтчы, кайтчы иркәм, яныма.
Моң тирбәлә күкләр киңлегендә,
Кошлар китә ерак җирләргә,
Чылбыр-чылбыр булып кошлар китә
Тирәкләре яшел илләргә.
Һаваларда очкан кошлар кебек,
Ярсый-ярсый канат кагынып,
Туган илем, кайттым мин талпынып,
Күз нурларым, сезне сагынып.
Кошлар кайткан чак иде,
Сулар аккан чак иде;
Яшьлегебез яздай гөрләп
Чәчәк аткан чак иде.
Тезелешеп кошлар кайта
Карыйм җырлы рәтләргә.
Сезнең җырлар җитми кошлар,
Безнең дә йөрәкләргә.
Сандугач, сандугач.
Китмә, китмә, сандугач!
Канатларын талдырып,
Туган җирне калдырып
Бездә туып үстең син.
Чык суларын эчтең син.
Көзге җилләр өзә үзәкләрне —
Киткән кошлар кире кайтырмы?
Бакчадагы гөлләр күптән шиңгән —
Язлар җиткәч чәчәк атырмы?
Бу дөнъяның көзләре дә матур…
Киткән коштар, әйдә, китсеннәр,
Үткән гомерең кире кайтмас, диеп,
Баш очымнан, әйдә, үтсеннәр.
Бу дөнъяның көзләре дә матур…
Киткән коштар, әйдә, китсеннәр,
Үткән гомерең кире кайтмас, диеп,
Баш очымнан, әйдә, үтсеннәр.