Яшәсен безнең колхоз
Шәһәрне ашата авыл.
Авылларда бар да бар:
Сөт, май, каймак, ит һәм икмәк…
Тел йотарлык бал да бар!
Яшәрәсең, Казан, яңарасың
Борынгы булсаң да картаймыйсың,
Нинди көдрәтләрдән дәрт аласың?
Әллә чибәр кызларың яшәртә? —
Яшәрәсең, Казан, яңарасың.
Яшәп сусын канмады
Көндез кояшым елмайса,
Төнен аем базлады,
Кураемның асыл моңы
Хисләремне назлады.
Яшьләү дәшә
Урман исән, кырлар исән,
Авыл соң кая үзе?
Монда яшәп киткәннәргә,
Ходаем, бирче түзем.
Кыендыр бит бу дөньяда
Туган авылсыз яшәү.
Ятим-ялгыз йөрәк белән
Ялгызы калган Яшьләү.
Язны сагыну (беренче вариант)
Кабат килде язлар,
Күңелләрдә назлар,
Коштай очам гүя талпынып.
Күпме еллар үткән,
Һич сүрелми икән
Йөрәктәге сөю ялкыны.
Язмышым
Язмышым, кайтар мине урамыма.
Анда калды сабый чакларым.
Анда — гамьсез шатлык белән узган
Әй, бала чагым, хәсрәтсез чагым.
Язмыш (беренче вариант)
Ничә еллар үткәч, онытылып беткәч
Очраштырдың нигә, әй, язмыш?
Ул төзәлгән яра инде тагын яңа,
Күзләреңдә җавап көтү-сагыш.
Язмагансың
Нихәл, дип, син үзең күрештең,
Шатлыкны, кайгымны бүлештең.
Янымнан бер адым киткәч тә,
Яралы йөрәкне өшеттең.
Юксыну (беренче вариант)
Күз карашым нинди уйчанланды,
Син беләсең микән, юк микән?
Син киләсе юлдан күзем алмый,
Сине көтәм, иркәм, кич-иртән.
Юксындырсаң, нишләрмен?
Синсез үтә, тиңсез үтә
Иртәләрем, кичләрем…
Айлар буе, еллар буе
Юксындырсаң, нишләрмен?!
