Аерылмыйк дустан-туганнан!
Борма-борма тормыш юлларында
Авыр чакта бирсен сабырлык.
Бирешмичә дөнья йөген тартҡан
Бик күпләргә хәйран калырлык.
Абый белән сеңел
— Сеңлем тугач, ничек шатланганым
Бүгенгедәй әле дә исемдә.
— Синең кебек булсам иде дип,
Теләгәнем истә минем дә.
Абыема (икенче вариант)
Дусларны әйбәт-начарга
Юк гомергә бүлгәнем.
Ә шулай да, күп дуслардан
Син якын һәм кадерле.
Абага чәчәге (беренче вариант)
Абагадай серле синең мәхәббәтең,
Кайчан чәчәк атар — белмәссең.
Өзгәләнеп сине, сине чакырсам да
Ишетмәссең инде, килмәссең.
Яңавыл
Китәм инде сабуллашым диеп,
Урал итәгенә утырдым.
Китмә дигән, җырым ишеттем мин,
Урал тауы, туган йортымның.
Яңа Әтнә җыры
Хисләремне ямьгә төргән,
Язмышымның ядъкаре.
Җыр булып йөрәккә кергән,
Безнең Әтнә яклары.
Яңа Әтнә
Әтнә борынгы булса да,
Иске диеп әйтмәгез.
Яңа юлга алып чыктык,
Яңарачак Әтнәбез.
Яңа Казан
Әкрен генә Идел дулкынында
Ай тирбәлә, кояш чайкала;
Киң җәелеп фәннәр кочагында
Үсә Казан — нурга бай кала.
Яңа ел вальсы (икенче вариант)
Көтеп алган бүләк булып,
Бәйрәм килә Җиргә ел да.
Күңелләрдә шатлык тулы,
Яңгырый дәртле җырлар.
Яңа Бүләк
Имәннәрең җыр башласа,
Кушыла тирәкләрең.
Аларны бөр тыңласам да
Җилкенә йөрәккәем
