И, Казан, Казан
И Казан, Казан, ямьле Казан,
Яшьлегем таңы синдә узган.
Ике күзем өстенә, кыйгач кашлар итеп,
Син миңа бәхетле язмыш сызган.
И Казан, Казан, ямьле Казан,
Яшьлегем таңы синдә узган.
Ике күзем өстенә, кыйгач кашлар итеп,
Син миңа бәхетле язмыш сызган.
Язмышым, кайтар мине урамыма.
Анда калды сабый чакларым.
Анда — гамьсез шатлык белән узган
Әй, бала чагым, хәсрәтсез чагым.
Сары-сары гәрәбә,
Ярдан түбән тәгәрә,
Су төбендә калтыра,
Йолдыз булып ялтыра.
Сары-сары гәрәбә,
Югалмасмы әрәмгә?
Егет биргән муенса,
Нәрсә икән уенда?
Җыйнап сугыш серен,
Мәңгелек ут сөйли,
Сүзсез сөйли тарих ялкыны:
Исән калды микән,
Дөрләп янды микән
Сугышларда баткан таң кызы?