Ана йөрәге
Сабый чагың үтте, кызым,
Сизми дә калдым кебек.
Сабыем булып бер сыен,
Җылы куеныма кереп.
Сабый чагың үтте, кызым,
Сизми дә калдым кебек.
Сабыем булып бер сыен,
Җылы куеныма кереп.
Балалар бәхете өчен борчылып,
Азмы сызлана ана йөрәге;
Күпме нур сипми ана йөзләре,
Күпме яшь түкми ана күзләре.
Шулай булса да якты, сөйкемле
Ана йөзләре, ана күзләре!
Туган илнең сугыш кырларында
Башын салды күпме солдатлар.
Шул рәхимсез яулар ачысында
Балаларын җуйды аналар.
Киткән чакта кайтыр юлларыңны
Көпчәкләрга урый киткәнсең,
Күкрәгемә кысып, чәчләреңнән
Бер сыйпаудан мәхрүм иткәнсең.
Ап-ак алтын җырларымны
Җырламыймын данлык өчен.
Җырлыймын тик илем өчен,
Үз туган(дай) халкым өчен.
Саф көмештәй җырларымны
Җырламыймын алтын өчен.
Җырлыймын тик саф көмештәй
Саф йөрәкле халкым өчен.
Китмә, диләр, бездә калып җырла…
Әллә инде аңлый алмыйлар:
Туган илдән киткән сандугачлар
Чит җирләрдә сайрый алмыйлар.
Таң атканда чишмәләргә төшәм
Кар тулган да күңел сафлыкка.
Хыялларың яктыргандай тула
Иске йөрәк тулы сандыкка.
Безнең яшльек әле узмаган,
Маңгайларга сырлар кунмаган.
Саф өметләр һаман шул көе,
Гомер йомгагының юк җөе!
Эрбет юлларын мактыйлар,
Ак юллар тыпараек.
Эрбет юлларын мактыйлар,
Ак юллар тыпараек.
Эрбет кызларын мактыйлар,
Бер сөйләшеп караек.
Эрбет кызларын мактыйлар,
Бер сөйләшеп караек.
Гармун алдым кулларыма
Телләренә басарга.
Гитара алдым кулыма,
Якын дусым ясарга.