Исән булсаң, әнкәй
Бүгенгедәй күз алдымда тора минем,
Әнкәй, синең назлы карашың.
Исән булсаң, очып кайтыр идем
Шәһәр белән авыл арасын.
Иң зур ялгышым
Үз кулларым белән бирдем бәхетемне.
Җир йотмаган мине нигә шул вакыт?
Бөтен гомеремне бирер идем хәзер
Әгәр ялгышларны булса туктатып.
Кадерле әнием
Зәңгәр күктә нурлы кояш балкый.
Җирдә балкый минем әнием.
Якты тормыш бүләк иттең, әни,
Минем өчен син бик кадерле
Кадерле әнкәемә
Безгә гомер биргән әүлия син,
Җир йөзендә балкып яшисең.
Бәгеркәем балаларың өчен
Иң-иң гүзәл газиз кешесең.
Балалык рәхмәтләре
Йөрәкләребездә генә тибрәтеп,
Күзләрдән очырмый гына җан атып,
үстерәбез балаларны, соңыннан
Очырабыз кошлар итеп, таратып.
Балама!
«Балам кайта!» — диеп, газиз әнкәй,
Олы юлдан көтә, күзен алмый.
Ана йөрәгенең сагышларын
Бакчаларда үскән балан аңлый.
Безне көтәләр…
Мәшәкатьләр артты мәшәкатьләр,
Туып тора, һаман чиге юк.
Туган йортка никтер юллар төшми
Вакыт табыл булмый… Ни кылыйк?
Буген әни бәйрәме
Иртүк торып битен юган,
Кем уяткан Ләйләне?
Уятмаган, үзе торган —
Буген әни бәйрәме.
Пәрдәләрне ачып куйды,
Көн кояшлы, әй, ямьле!
Якты булсын, балкып торсын —
Бүгән әни бәйрәме.
Вәгъдә бирдең
Син өзәсе алмалар да
Пешә көзен.
Алмагачлар елый гүя
Уып күзен.
Кайтырмын, дип биргән идең
Вәгъдә безгә,
Тору кирәк иде, әткәй,
Әйткән сүздә!
Вәгъдә бирәм, әнием
Әниемнең уйчан күзләрендә
Күпме моң һәм күпме сагыш бар.
Бар күңелен, йөрөк ялкыннарын
Һәрвакытта миңа багышлар.
