Мәхәббәтем яши йөрәгемдә
Тагын бер яз синсез үтеп китте,
Синсез күзен ачты бөреләр.
Моңлы кошлар сайрый таң атканда,
Өзгәләнә шул чак күңелләр.
Сагыну
Мәхәббәтнең якты эзләре
Басу капкасында озатып калдың
Егермеңә чыккан языңда
«Көт, кайтырмын!» диеп әйткән ярың
Ятып калды сугыш кырында!
Мәңгелек дан сиңа, батыр солдат
Һәр яз саен өзелеп көттем сине,
Күзем алмый киткән эзеңнән.
Күңелемдә сүнмәс өмет иде
Көт, кайтырмын, дигән сүзеңнән.
Мөһаҗир моңы
Араларны бары сагыну бәйләр,
Искән җилләр, сабантуйлы җәйләр.
Төшләремә кердең, ерак дустым,
Күңелем белән күптән сиңа очтым.
Мөһаҗирләр
Әйа кош, сән очарму сән,
Һаваларда йөрермү сән?
Бән аерылдым туган илдән,
Алар хәлен белермү сән?
Агымсу тигрәсе таллы,
Гаҗәеп яфрагы баллы.
Үзенең кодрәте белән
Бу гамьне кальбемә салды.
Наласа авылы көе (беренче вариант)
Өздереп гармун уйныйлар
Наласа авылында.
Йөрәгемә утлар яктың —
Янам мин ялкынында.
Мин сиңа кайттым
Мин сиңа кайттым, сагынып кайттым.
Яшьлек учагы үзенә таррты.
Безнең учакта ут калган әле,
Син дә ялгыз бит, кит, димә, яме.
Мин югалмам
Ерактагы берсе сагынып яши,
Берсе мине, ялгыз калдырды.
Онытмаучы, ялгыз калдырмаучы,
Гомерлеккә миңа яр булды.
Мин һаман ялгыз
Нигә сөйдем мин,
Нигә көйдем мин?
Көлмәче, кызый,
Йөрәгем сызлый,
Сызлый-сызлана.
Күкләргә очты
Хыялым кошы,
Очты хыялым кошы.
Ә син соң кайда, —
Мендеңме айга?
Ә син соң кайда?
Минем хакта уйлыйсыңмы?
Безнең яктан бер үтсәң дә
Күренеп, син, күренеп.
Күктән йолдыз чүпли алам,
Үрелеп мин, үрелеп.
