Син минем таңгы җырым
Сискәндерә мине синең
Җилләр булып исүең.
Сайрар кошлар берөзлексез
Кабатлыйлар исемең.
Сискәндерә мине синең
Җилләр булып исүең.
Сайрар кошлар берөзлексез
Кабатлыйлар исемең.
Син югалтсаң мине бөтенләйгә,
Күзләреңдә сүнәр чаткылар.
Йөрәгеңә төшәр бозлы сагыш,
Сүзләреңә иңәр ачы зар.
Сагынам, сине бик сагынам,
Хәтерем гөл сиңа кагыла:
Алтынсу көземдә
Таң чыгы күзеңдә
Буй-сының, уй-йөзең чагыла.
Һәр таң саен сине искә алам,
Синнән башка тормыш юк сыман.
Сулык-сулык былбыл сайраганда
Тавышыңны танып юксынам.
Чишмәнең татлы суларын
Ятып, йотлыгып эчәм.
Ни хәлдә яшәдең әле
Серле сердәшем — чишмәм?
Исемеңне дә белмим,
Төсеңне дә белмим,
Хыялымда гына дәшәмен.
Кичен күзен йомып,
Иртән керфекләрен
Ача торган серле чәчәгем.
Таңда бүлештем мин
Сөю серләремне,
Талгын гына искән жил белән.
Җилләр сиңа
Ахры җиткергәндер,
Сагышларым кайтты жыр белән.
Сибелә чәчем, сибелә чәчем,
Сибелә чәчем, тарала.
Йә утка сал, йә суга сал,
Йә кайгымнан арала.
Гөлбакчага керәмсең,
Гөлбакчага керәмсең лә,
Гөл чәчәген өзәмсең?
Өзелгән гөл чәчәге күк
Аерылуны сизәмсең?
Гөлбакчага керәсең,
Гөлбакчага керәсең лә,
Гөл чәчәген өзәсең.
Өзелгән гөл чәчәгедәй
Аерылуны сизәсең.