Тагын җырлап үтәм
Кайчан гына әле ярсып-шашып,
Йокыларын бүлеп кызларның,
Көмеш телле гармун моңнарына
Куша идек сөю җырларын.
Кайчан гына әле ярсып-шашып,
Йокыларын бүлеп кызларның,
Көмеш телле гармун моңнарына
Куша идек сөю җырларын.
Елгалары тар гына,
Елга яры — тал гына.
Ялгыз калган йөрәгемә
Сары сагыш сарыла.
Тал төбендә — талгын су,
Яшьлек чагым калган су.
Аерылмаска вәгъдә биреп,
Көмеш йөзек салган су.
Тамчылар тамчыга җыела,
Елгалар елгага кушыла,
Парлашып очучы кошларның
Канаты бәхете куш булла.
Ак чәчәк ата балан,
Күмелгәч гөлгә алан.
Яшь йөрәк ешь тибә,
Искән җилләр миңа:
«Сөйгәнең килә», — дисә,
Мин синнән киткән көннәрдә
Күз яшьләрем кипмәде.
Көзләр үткп язлар килгән,
Йөрәк шуны сизмәде.
Син миннән киткән көннәрне
Күз яшьләрем кипмәде.
Көзләр үтеп язлар җиткән,
Йөрәк шуны сизмәде.
Кайтавазы булып яшлегемнең
Су буенда гармун моңлана
Сагышларын салып йөрәгемә
Үткәннәргә китеп югала
Күңелемдә уйный язгы ташу,
Кар сулары эреп акканда.
Барам шулчак ялгыз урманнарга,
Умырзая чәчәк атканда.
Быел җөйне печән чаптым
Кара куйларга гына, шул,
Кара куйларга гына.
Безнең болай утырулар,
Калыр уйларга гына.