Вәсиләм!
Илдә түгел, җирдә түгел,
Җиһанда да синдәй юк.
Күңелкәем, йөрәккәем
Сиңа тора тартылып.
Илдә түгел, җирдә түгел,
Җиһанда да синдәй юк.
Күңелкәем, йөрәккәем
Сиңа тора тартылып.
Син мине белмисең,
Син мине күрмисең,
Бүтәндә синең уй хисләрең.
Үтсәгез парлашып,
Кошлардай сайрашып,
Нишлим соң, өзелә эчләрем (үзәгем)?
Мин әле сиңа вәгъдәләр бирмим,
Моң чишмәсеннән, моң аласым бар:
Сагынулар аша, зарыгулар аша
Мәхәббәтемнең сыналасы бар.
Әйтмәдем дә сиңа сау бул диеп,
Үз-үземә урын табалмыйм.
Эх, килми шул, килми китәсе лә,
Яныңда да, ләкин, калалмыйм.
Миңа йолдыз вәгъдә итмә,
Омтылсаң да зәңгәр күккә.
Атылыр да сүнәр йолдыз,
Эзсез калыр мәңгелеккә.
Сөюләрем көчле, хәтәр яшен төсле,
Тик сак бул: ут белән уйнама, уйнама.
Вәгъдәмне мин бозсам, ятларга кул сузсам,
Гафу итәр бу, дип уйлама.
Сине очратканчы мәхәббәтем,
Нәрсә икәнлеген белмәдем.
Язмышымнан аны көтмәгәндә,
Кинәт табуымны мин теләдем.
Кәләш алырға ваҡыт килеп етте, тине әсәйем.
Күп уйлап тормай, урам буйлап сығып киттем мин.
Оҙон аяҡлы сибәр һылыуҡайҙарҙы осраттым,
Улар араһында марий ҡыҙын оҡшаттым.
Виноградлы бакчаларда
Икәү бергә атлаганда,
Тәлгәше йөзем-йөзем:
Йөземнәр ике күзе.
Вальс! Вальс! —
Яңгырый киң залда.
Вальс! Вальс! —
Канат ул һәр җанга
Вальс! Вальс!
Кушылыйк без аңа.
Вальс залда, киң залда, вальс һәркайда!
Янымда — иркәм…
Безгә нур сипкән,
Гашыйклар иткән,
Бәхетле иткән —
Вальс! Вальс! —
Син сихри өермә!
Вальс! Вальс!
Яз шаулый күңелдә.
Вальс! Вальс!
Безнең сөю мәңге —
Мәхәббәт сүрелми гомергә!
Мәхәббәт сүрелми гомергә!..