Күрешүләр көтәм
Таңда бүлештем мин
Сөю серләремне.
Талгын гына искән җил белән.
Җилләр сиңа, ахры,
Җиткергәндер, ахры
Сагышларым кайтты җыр белән.
Таңда бүлештем мин
Сөю серләремне.
Талгын гына искән җил белән.
Җилләр сиңа, ахры,
Җиткергәндер, ахры
Сагышларым кайтты җыр белән.
Күңелемнең түрләрендә
Туган иң матур хисләр
Әйтелмәде әле сиңа —
Табалмыйм кирәк сүзләр.
Көзге салкыннарда адашырлык
Язгы назлар барын сиздеңме?
Ятлар түгел, үзебездә белми
Күпме көттек, көттек бу мизгелне.
Күпме күзләр күреп онытылган,
Күпме йөзләр чыккан исемнән;
Күпме сүзләр киткән хәтеремнән?! —
Ә син һаман, һаман исемдә.
Күзгә төшкән, күзгә төшкән
Йокы сымак, йокы сымык
Күлгә ак томаннар ятты.
Җил искән иде, җил искән иде.
Күл җай гына, күл җай гына
Камыш керфекләрен какты.
Гөлдер-гөлдер, гөлдер-гөлдер
Гөрелдәй күк күгәрчен.
Күк күгәрчендәй гөрелдәп,
Төшләремә керәсең,
Төшләремә керәсең дә,
Куларыңны бирәсең.
Чәчләр-чәчәк, чәчләр-чәчәк
Бәйләнгәндер күрәсең.
Сезгә бар серемне ачам,
Гөлгә тулды: өем — бакча,
Каян җиткерәдер акча, —
Инде белмәссең.
Бер егет йөри яратып,
Сөеп,өзелеп,җаннар атып,
Тик миндәге сөю утын
Сизә күрмәсен.
Күзләреңә карап туя алмадым,
Әйтә алмадым әйтер сүземне.
Һәр минутым йылдар кеүек оҙон,
Ярай әле йөрәк түҙемле…
Күзләреңдә, иркәм,
Яшәү ямен күрәм.
Шатлык нуры синнән бөркелә.
Әле минем кебек,
Йөрәк серләреңнән,
Аңлый алмас иде беркем дә.
Синсез үткән һәрбер көнем
Өзгеләнгән күңел гөлем.
Соңлый күрмә. гомерләр кыска,
Күзләремә килеп күрен.