Көтмәгәнсең
Көтмәгәнсең мин яныңа килдем,
Туры юлларымны озайтып.
Гомер буе мине синең янга
Мәхәббәтем барды озатып.
Мәхәббәт
Көтмәгәндә кил син
Көтмәгәндә кил син яннарыма,
Уйлый күрмә,бу, дип, аңламый.
Кил син миңа йолдыз атылгандай,
Күңелемә кер син соңламый.
Көтмәгән идем синнән
Көтмәгән идем мин синнән,
Шундый ялгыш адымны.
Инде күптән бер хәбәрсез,
Газаплыйсың җанымны.
Көткәннәргә авыр
Тагын китә, диеп өзгәләнмә,
Моң-зарларга, зинһар, уралма.
Син җаныма якын булган кебек,
Кадерле бит миңа юллар да.
Көтеп яшим
Хатларыңны көтеп яшим,
Юкмы язар сүзләрең?
Сине генә яратам, дип,
Синең өчен җан атам, дип,
Акта иде күзләрең.
Көтелмәгән очрашу (беренче вариант)
Көтмәгәндә чыктың юлларыма,
Өмет белән карап күземә.
Тик гафу ит, көткән җавабыңны
Бирә алмам — сүзләр өзелә.
Көтелмәгән очрашу (икенче вариант)
Күпме юллар үттем, сулар кичтем,
Күпме еллар сине уйладым.
Хыялымда туган буйсыныңны
Төшләремдә күреп уяндым.
Көт, йолдызым
Яшлекнең дуамал чаклары,
Бик тарта шул туган якларым.
Кайтырмын, сагындым, кайтырмын,
Каршы ал син мине, якыным.
Көт, бәгырем
Көт, бәгырем, көткән язың сыман Яннарыңа тизрәк кайтырмын, Тәрәз төбендәге гөлең булып Таң алдыннан чәчәк атармын. Ышанма, син, кәккүк тавышына, Яшебезне сорап юрама. Безнең гомер яңа башланган чак, Иртә әле артка карарга. Сәхраларга чыксаң, тыңла, иркәм, Таң атуын, чишмә агышын, Син тоярсың сулар агышыннан Йөрәгемнең назлы сагышын. Ышанма, син, кәккүк тавышына, Яшебезне сорап юрама. Безнең … Читать далее
Көт, бәгърем
Саубуллашу җиңел буламы соң —
Тагын калдым юллар чатында.
Кар көртләре күмде юлларыңны,
Озак йөри язган хатың да.
