Көт әле, дисең
Аңлый алмыйм мин, аңлый алмыйм мин —
Әллә сөясең, әллә сөймисең?
Уза гомерләр, уза гомерләр,
Көт әле, дисең, көт әле, дисең.
Мәхәббәт
Көт кенә сагынып
Көнне көн диеп тормам,
Төнне төн диеп тормам.
Көнен, төнен килермен, /Көнен, төнен барырмын,/
Бик сагындым диярмен. /Яннарыңда калырмын./
Көт кенә сагынып,
Көт кенә сагынып мине!
Көт
Давылны давыл димәм,
Явымны явын димәм,
Таш яуса да, таш яуса да чыдармын,
Сиңа юлга, сиңа юлга
Чыгармын, чыгармын.
Көнләшәм
Яннарыңда кызлар булса,
Кызлардан, кызлардан көнләшәм,
Иренеңә карлар кунса,
Карлардан, карлардан көнләшәм.
Көнләшмә (беренче вариант)
Көнләшмә, җанкаем, чит ярлар
Мин диеп беркөнне җан атса.
Көнләшмә, кемедер өзелеп,
Ут йотып, мине бик яратса.
Көнбагыш
Чәчәк тамыры
Туфрактан сут ала.
Минем күзләрем
Тик сиңа уктала.
Көн саен
Көн саен, көн саен
Киләм тәрәзә төбеңә,
Күрәмен гәүдәңне,
Су сибәсең гөлеңә,
Сокланам буеңа,
Тулдың бөтен уйыма,
Калырсың күңелемдә
Гомерем буена.
Көн дә киләм чишмәгә
Чылтырап аккан чишмәне
Тыңлыймын да юксынам.
Шул чишмәдә җыр җырлады
Минем сөйгән дускынам.
Көмеш балдак
Алтын да түгел, көмеш балдак кидем,
Борынгыдан калган саф көмеш.
Саф көмештәй гүзәл яшьлек үтте,
Синсез үтте — нинди үкенеч…
Көймәдә
Күтәр күңелләремне,
Ки алсу күлмәгеңне.
Кисәң алсу күлмәгеңне,
Алалмыйм күзләремне.
