Казан (икенче вариант)
Мең ел элек монда күмгəн кемдер бер эт.
Алга таба ханнар килеп салган кала.
Шуннан башлап гөрлəп яши шанлы Казан,
Һич картаймас, чөнки үсə əле һаман.
Мең ел элек монда күмгəн кемдер бер эт.
Алга таба ханнар килеп салган кала.
Шуннан башлап гөрлəп яши шанлы Казан,
Һич картаймас, чөнки үсə əле һаман.
Калсын гомергә
Безнең күңелдә
Яшлектән килгән
Дуслык эзләре.
Туган җиремнең
Зәңгәр күлләре,
Күрше кызының
Зәңгәр күзләре.
Авыл өстен тынлык каплагач,
Карт-корылар ятып йоклагач,
Йөрүчеләр беткәч күз атып,
Егет килде кызын озатып.
Әллиләү генәйем,
Бәллиләү генәйем,
Әсмәбикә тыпыр-тыпыр
Басып килә генәйем.
Күз тимәсен буйларына,
Үсеп килә генәйем.
Әнкәй безне тугачтын да
Ак биләүгә биләгән,
Ак биләүләргә биләгән
Бәхетең булсын димәгән.
Әби патша юл салдырган,
Безгә ирек бирмәгән.
Кузгал, уян, ләгънәт ителгән
Коллар һәм ачлар дөньясы
Кайный ачу белән безнең кан,
Соңгы сугышка ул ярсый.
Коллык дөньясын җимерербез,
Тамырьннан йолкып алып.
Яңа, иркен дөнья төзербез,
Хуҗа булыр аңа халык.
Ак яурынлы бөркетләргә канат нигә,
Гизәр өчен зәңгәр күкте буйдан-буйга?
Язмыш кыналары шуллдыр бөркетле затның
Җан гынасы әле утта, әле уйда.
Күңелне тут ала,
Гомерләр туктала,
Гаиләдә татулык булмаса.
Җырларың сагыштан,
Еларсың ялгыштан,
Тормышта ярыңнан уңмасаң.
Гармун уйный беләсеңме,
Зимагор буласыңмы?
Безнең белән барсыңмы,
Аерылып каласыңмы?
Ничә еллар бергә торгач,
Чишелгәндер ялганнар.
Күрмәгәнне димләгәннәр
Белмәгәнне алганнар.
Калын толыпларга төреп
Күпме кызлар урланган.
Кая югалды кызым дип,
Әнкәсе күрми калган.