Әнием миләше
Газиз әнкәй, синең истәлеккә
Утырттым мин миләш агачын.
Оныталмыйм «балам» дигән сүзең,
Оныталмыйм җылы карашың,
Оныталмыйм «балам» дигән сүзең,
Таң нурыдай якты карашың.
Ата-аналар
Әниемнен туган көне
Шатлыкларын торган онытылып,
Борчуларын булган җитәрлек.
Шуңа бәйрәмнәреңне җибәргәнсен
Тыйнак кына итеп үткәреп.
Әниемнең туган көне бүген,
Ярар инде, әни, елама.
Онытмадым, ничек инде онытыйм?
Йә бер елмай, авыр сулама.
Әнкәем учагы
Язмыш мине еракларга илтте,
Ераклашты безнең аралар.
Улың (кызың) синнән төңелде, дип, әнкәй,
Күңелеңә салма яралар,
Үпкәләрдән , зинһар, арала.
Әнкәем-сердәшем
1. Сабый чактагыдай, иркәләнеп,
Алларыңа башым салыймчы?
Үзем күптән әни булсам да мин,
Нәни кызың булып калыймчы?
Әнкәемнең ак шәле
Ак мамыктан әнкәм шәл бәйләгән,
Челтәр-челтәр итеп читләрен.
Әйтерсең лә шулай бәйләгән ул
Ак шәл итеп йөрәк хисләрен.
Әнкәемнең бишек җыры
Әнкәемнең җырын тыңлап
Тал бишектә үскәнмен
Шул җыр белән канатланып
Тәпи атлап киткәнмен.
Әнкәемнең йомшак куллары
Синең куллар, мине сөя-сөя,
Бишекләргә салган куллар ул.
Соңгы телемнәрен миңа биреп,
Үзе коры калган куллар ул.
Әнкәемнең моңлы тавышы
Сабый чактан күңелләргә кергән
Әнкәемнең моңлы тавышы.
Безгә багышланган бар гомере,
Безгә арналгандыр язмышы.
Әнкәем (икенче вариант)
Тибрәтеп йөрәгең түрендә,
Кадерләп үстердең син безне.
Син бүләк иттең бит гомергә
Бу Кояш, бу Күкне, бу Җирне.
Әнкәем куллары
Синең куллар, мине сөя-сөя,
Бишекләргә салган куллар ул.
Соңгы телемнәрен миңа биреп,
Үзе коры калган куллар ул.
