Әнкәем кулъяулыгы
Бүләк иттең, әнием, кулъяулык,
«Саклап йөр, — дип, — мәңге куеныңда,
Тормышыңда авыр чаклар булса,
Мин булырмын, балам, яныңда».
Бүләк иттең, әнием, кулъяулык,
«Саклап йөр, — дип, — мәңге куеныңда,
Тормышыңда авыр чаклар булса,
Мин булырмын, балам, яныңда».
Әнкәем күзләре,
Кызартмам йөзләрең,
Онытмам алтындай сүзләрең.
Яшьләнә күрмәсен,
Кайгылар белмәсен
Әнкәемнең нурлы күзләре.
Сәлам сиңа, әнием,
Ерак-ерак җирдән,
Сәлам сиңа күңелем түреннән.
Бала чакларымда кысып кочагыңа
Сөйгән улларыңның береннән.
Гомер таңнарыбыз аткан көйне
Зарыгу белән көтеп алучы,
Безнең өчен тау кадәрле йөкләр
Күтәрергә әзер калучы —
Әниләр,
Мәрхәмәтле безнең әниләр,
Җиргә матурлыкны,
Илгә батырлыкны
Сез бирәсез, гүзәл әниләр.
Сездә яши сүрелмәслек хисләр,
Йөзегездә шәфкать нурлары,
Сезнең җырлар аша күчә безгә
Туган халкыбызның моңнары,
Әниләр,
Мәрхәмәтле безнең әниләр..
Якты йолдыз кебек сез балкыйсыз
Тормыш — юлларыбыз күгендә,
Ин кадерле бер кешебез булып,
Сакланасыз күңел түрендә,
Әниләр,
Мәрхәмәтле безнең әниләр,
Җиргә матурлыкны,
Илгә батырлыкны
Сеэ бирәсез, газиз әниләр.
Беренче тамчылар тама,
Яз килүгә шатланып.
Язлар җиткәч, таңнар ата
Зәңгәрләнеп, сафланып.
Нигә бүген бөтен җирдә
Чәчәкләр балкый бездә,
Нигә кояш көлеп карый,
Беләбез һәммәбез дә.
Әниләргә мәңге бала булып
Калабыз без буйлар җитсәк тә.
Туган нигезләрдән аерылып
Ерак-еракларга китсәк тә.
Әнкәем, бәгърем, алдарак китсәм,
Кайгырма һич минем китгәнгә.
Кайгырсаң, тик кайгыр минем бары
Ак каенны әнкәм иткәндә.
Ак бәс дигән чәчең
Коеладыр, әнкәй,
Коеладыр, бик еш тарама.
Улым (балаң) кайтыр диеп
Ак күлмәген киеп,
Буш юлларга зарыгып карама.
Ак бәс дигән чәчең
Коеладыр, әнкәй,
Коеладыр, бик еш тарама.
Балам кайтыр диеп
Матур күлмәк киеп,
Буш юлларга зарыгып карама.