Үтте яшьлек юләрлеге

Үтте яшьлек юләрлеге,
Булмаганда йөгәнлеге.
Назларымнан торган язым,
Моңнарымны калдым язып.

Үпкәлисең, нигә?

Үпкәлисең, нигә?
Сөйләшмисең, нигә?
Күңелеңдә ңинди шөбһә бар?
Елмаюың белән
Барлыгымны билә,
Югалсын яман шик бездә, яр!

Үпкәләмә (икенче вариант)

Таң атканда чык бөртекләрендә
Якты нурлар уйный җем-җем килеп.
Үпкәләмә, иртән йокылардан
Уянганда күз яшемне күреп.

Үпкәләмә миңа

«Ялынырсын әле!» — димә,
Миңа ачу саклама…
Яратуны өмет итмә,
Минем күңел — башкада!
Сөю газабында янма,
Якын алма җаныңа?!
Җавабымны дөрес аңла,
Җитәр, миңа табынма?!