Ромашкалар бүләк иттең
Бүләк иттең ап-ак ромашкалар
Ап-ак карлар яуган бер көнне.
Алар миңа чалт кояшлы җәйне
Алып килгән кебек күренде.
Бүләк иттең ап-ак ромашкалар
Ап-ак карлар яуган бер көнне.
Алар миңа чалт кояшлы җәйне
Алып килгән кебек күренде.
Бер тугандай дусларым бар
Яркәй — Илеш ягында.
Сөйләшеп серебез бетми
Без очрашкан чагында.
Язгы ташуларда
Аккан бозга басып,
Икәү килә елга буйлатып;
Берсе җырлый шашып,
Изүләрен ачып,
Икенчесе килә,
Гармун тотып килә.
Дусларым, сез беләсезме,
Дүрткүз белән Йомгакны?
Берсе — эт, ә берсе — песи,
Дус яшиләр шулчаклы!
Бергә сөт эчәләр алар,
Бергә шулпа ашыйлар.
Ә аннан соң бер ояда
Рәхәтләнеп йоклыйлар.
Зәңгәр көймә алга бара,
Дулкыннар яра.
Актарыла ак дулкыннар…
Болытлар кара.
Зәңгәр көймә алга бара,
Туктамый ярга.
Идел өстендә — дулкыннар,
Күңелдә — яра.
Кырда йөргән чакта кыңгырау гөл
Бүләк иткәннәрең истә гел.
Шуннан бирле, сине сагынганда
Кыңгыраулар чыңын ишетәмен.
Үпкәләмәде микән,
Ачуланмады микән?
Уйнап әйткән сүзләремне,
Зәйтүнәкәй, акчарлагым,
Чынга алмады микән?
Сөялгәнсең чатта баганага,
Яфрак төсле сары йөзләрең.
Кызганмыйча күңелем чыдый алмый,
Бигрәк моңлы карый күзләрең.
Таулар сере — синең ачкан серләр,
Таулар керә минем төшемә.
Күңел күзем һаман сиңа карый —
Ерактагы якын,
Ерактагы якын кешемә.
Уяндыңмы, елмай —
Көнне башла шулай.
Елмай үз-үзеңә,
Әйтәсе сүзеңә,
Тәрәзәдән кергән,
Өйне нурга төргән,
Һәрчак изге көнгә,
Сәлам биргән гөлгә.