Әйдә, дустым
Әйдә, дустым, ал гармунны,
Җырлыйк «Җидегән чишмә»не.
Җырга-моңнарга күмелсен
Авылыбыз кичләре.
Әйдә, дустым, ал гармунны,
Җырлыйк «Җидегән чишмә»не.
Җырга-моңнарга күмелсен
Авылыбыз кичләре.
Үсеп җиткән ни ара? Бүген бездә гөрләп туй бара!
Матур өстәлләр корылган, дус-туганнар җыела!
Бер-берендә серле күзләре, нурдай балкый йөзләре,
Күңелләрен җилкендерә «Әче!», «Әче!» сүзләре!
Күз тимәсен пар, мәңге бергә булсыннар!
Язгы ташуларда
Аккан бозга басып,
Икәү килә елга буйлатып;
Берсе җырлый шашып,
Изүләрен ачып,
Икенчесе килә,
Гармун тотып килә.
Сайра, сайра, син — сандугач,
Тыңлыйм матур тавышың.
Сине тыңлап таратамын
Эчемдәге сагышым.