Туган якка кайтам!
Чит-ят җирләр тәмам ялыктырды.
Төшкә керә газиз туган як.
Без гомергә монда килмешәкләр —
Шәһәр җире безгә чит һәм ят.
Чит-ят җирләр тәмам ялыктырды.
Төшкә керә газиз туган як.
Без гомергә монда килмешәкләр —
Шәһәр җире безгә чит һәм ят.
Туган ягым сине сагынган да,
Җыр җырлыймын искә төшкәндә.
Ак каеннар кебек моңсулансам,
Ялгыз башым ерак җирләрдә.
Ерак якларда адашсам,
Булса юл аермалы,
Йөгереп чыгып каршы ала
Туган як каеннары.
Ни исертә мине,
Әсир итә, —
Әллә чәчәк исе, әллә әрем?
Яшәгәнгә бу төбәктән читтә,
Аңлашылыр минем хәлләрем…
Кешене иленнән, йортыннан аерып,
Йөрткән күп юллар бар, җилләр бар.
Хәтердән җуелып, йөрәктән уелып.
Онытылып калган күп җирләр бар.
Ә сине, ә сине, ә сине, туган як,
Бар микән сагынмый торган чак?!
Оҗмахлар да кирәк түгел,
Туган якка җитми ул.
Еллар узган саен якын,
Күнелдән хич китми ул.
Сузма әле кулларыңны, ак каен.
Минем дә бит синең кебек хәлкәем.
«Якташ!» диеп керәлмимен хәлеңә.
Мин үзем дә бер килмешәк хәлендә.
Әй, туган як, туган як,
Дус-туганнар торган як.
Сандугачлар сайравына,
Мили моңга тулган як.
Челтерәп ага чишмәләрең,
Җиләккә бай урманнарың.
Читкә китсәм, сагындыра
Яшел хәтфә болыннарың.
Туган якка юл тотамын
Туган як, туган як,
Иң гүзәл газиз якка
Туган як, туган як
Ашыгам каенлыкка
Туган як, туган як.
Торып булмас көттереп
Туган як, туган як.