Ак бүре
Әкияттәге ак бүре,
Ул безнең якта гына,
Ак бәхетләр алып килсен
Ул кирәк чакта гына.
Әкияттәге ак бүре,
Ул безнең якта гына,
Ак бәхетләр алып килсен
Ул кирәк чакта гына.
Тузганаклар кебек туздык инде,
Ак каеннар безне тапмаслар.
Киттеләр дә югалдылар диеп,
Тиргәмәгез безне, якташлар.
Чаллы дигән бездә гүзәл як бар,
Гөрли анда сабан туйлары.
Кыюларны дәшә үз кырына
Без яшәгән Кама буйлары.
Ак калфагың чиккән, бөккән,
Ука белән чигелгән.
Ай калфак, ак калфак
Сезгә бигрәк килешә,
Әйдә, җырлыйк янәшә.
Алтын яфрак кипкән көзләр булып,
Ап-ак карлар яуган кыш булып.
Умырзая үскән язлар булып,
Тирәкләргә куныр кош булып.
Авылымда ак томан,
Томаннары таралыр.
Туып үскән якка кайтсам
Күңелдә җыр (моң) яралыр.
Мең-мең төскә кереп җем-җем итә
Кук йөзендә шаян йолдызлар.
Чишмә буйларында шундый ямьле —
Авылымда кичке уеннар.
Авылымда җиде урам,
Тирәсе яшел чирәм.
Сандугачлар белән бергә,
Һәр язда кайтып күрәм.
Язгы моңнар чишмә кебек агыла,
Шаулап тора басу эшләре;
Нурлар бөркеп кырдан каршы ала
Авылымның айлы кичләре.
Үтте гомер күмер чабып,
Чабалмадык атларда.
Газиз башлар читтә йөрде,
Ярлар калды ятларга.