Торналар киткән чакта
Безне ташлап еракка,
Торналар киткән чакта.
Саубуллашу тавышлары,
Әллә ниләр уйлата.
Безне ташлап еракка,
Торналар киткән чакта.
Саубуллашу тавышлары,
Әллә ниләр уйлата.
Торналарны озатып калдым,
Ак каенга сөялеп,
Тагын бер җәй үтеп бара
Торналарга ияреп.
Торналарым китеп бара
Киек каз юлы белән,
Яшьлегемне озатып барам
Торналар җыры белән.
Төшләреңә синең керәм,
Тетрәндерәм күңелне.
Әнә, керфек очына
Тагы да чык эленде,
Төшләреңә синең керәм.
Хәлләремне сорый күрмә инде
Беләсен бит йөрәк янганын!
Еллар арты, еллар узган саен
Сөюемнең арта барганын!
Йөрәгем белән сизәм мин,
Алда ни булуларын.
Күңел күзе алдан күрә,
Тормыш ни кылуларын.
Тормыш ни кылуларын.
Ниләр уйлап йөрисең син,
Менә бу минутларда.
Күмер булыйм учагыңда,
Янсаң минем утларда.
Төшләремә керә бөдрәләрең,
Чәчләреңдә (чәчләреңә) гелән (кереп) адашам.
Хыялларым эри ал таңнарда,
Таңнар охшаш синең карашка.
Тәлгэш-тәлгэш кызыл балан
Чык җемелди үзендә
Мәхәббэтне сагыш иттең
Тора алмадың сүзеңдә
Төшләремә кер син,
Өннәремдә кил син.
Язмышым булсаңчы,
Ялгышым булма тик.
Син минем хыялымда
Миңа елмайдың да,
Күземә карап, мине чакырдың.
Мин әзрәк оялдым да,
Кулымны суздым да
Язмышымны сиңа тапшырдым.
Ләкин бу әле хыял гына…