Таң йолдызы
Таң йолдызы, маяк бул син
Юлда иркәмә;
Нурларың белән аны син
Назлап иркәлә!
Аның кайтып килүен мин
Бик көтеп калам;
Аның өчен чын йөрәктән
Ашкынып янам.
Таң йолдызы, маяк бул син
Юлда иркәмә;
Нурларың белән аны син
Назлап иркәлә!
Аның кайтып килүен мин
Бик көтеп калам;
Аның өчен чын йөрәктән
Ашкынып янам.
Кичә күрдем, ялгыз, кыр казының,
Очып киткән чагын, каңгылдап.
Әллә нишләп, нидер югалткандай
Йөз әйләнде күктә, яр буйлап.
Онытмагыз яшьлектәге
Ясаган хаталарны,
Сөйгән ярын ташлап китү,
Ярату башкаларны.
Алма бакча, челтәр капка,
Ачыла ике якка.
Аккош балалары кебек,
Икебез ике якка.
Күл буе сандугач,
Сайрыйдыр талларда.
Шуңа да яшь күңлем —
Йокламый таңнарда.
Тын калыйк, сөйләшмик,
Бу матур таңнарда.
Ни сөйли тибрәлеп,
Асыл кош талларда.
Сайрый тургай, сайрый тургай,
Баласын җуйган бугай.
Баласын җуйган тургайдай,
Ник моңаям мин болай?
Йомшак нурлар сибә-сибә килә май,
Яшел киемнәрен кия киң тугай.
«Сагынып кайттым туган үскән илне» — дип,
Киң тугайда канат кага бер тургай.
Көзге салкын җилләр искәч,
Әйткән идем тургайга:
Яз килгәндә, хәбәр китер,
Юлың безнең уңайга,
Юлың безнең уңайга.
Тургай, тургай, син очасың,
Искән җилгә салып канатың,
Синең кебек оча алмадым,
Карасам да җирдә гел ятып.