Наратлар урманында
Исеңдәме яңгыр яуды
Наратлар урманында.
Юк, яумады ул, җырлады ул,
Без икеү турасында.
Исеңдәме яңгыр яуды
Наратлар урманында.
Юк, яумады ул, җырлады ул,
Без икеү турасында.
Ялгыз бер каенны күреп
Хисләремне сөйләдем,
Аңламас шул, җаны юк, дип
Сагышлы моң көйләдем.
Нигә, әни, нигә картаясың, —
Уйлыйсыңмы дөнья афәтен?
Күчсен, әйдә, безнең күңелләргә
Бар уйларың, бөтен хәсрәтең.
Ниләр җитмидер күңелгә —
Чишмә сулары микән?
Офыкларга сузылып киткән
Авыл юллары микәй?
Яулык астында ак чәчләр,
Битемдә җыерчыклар,
Көзгегә карап сөйләнә,
Үктән шул чибәр чаклар.
«Балабыз баласы — балдан татлы!»
Дип әйтә безнең нәнәй.
Ак намазлык өсләрендә
Изге теләкләр тели.
Нәсимә, дия, дия,
Тенкәңә тия, тия,
Язмыштан көлгән чагым,
Утларда көйгән чагым,
Өзелеп сөйгән чагым…
Авыр юлда бер ялгызың барганда,
Уйларыңны кара кайгы сарганда,
Ашыкма син бар дөньяны каргарга,
Ул таратыр бөтен кайгы-хәсрәтең…
Сыздырып гармун уйныйлар
Наласа кырларында.
Сагынуларым, сагышларым
Тик шушы җырларымда.
Өздереп гармун уйныйлар
Наласа авылында.
Янма дисәң ялкыны юк
Янамын ялкынында.