Моңаймачы, дускаем!
Көзге ачы җилләр искән чакта,
Яфракларын койса ак каен,
Яшьлек ярларыңны сагынып, син,
Зинһар, моңаймачы, дускаем!
Көзге ачы җилләр искән чакта,
Яфракларын койса ак каен,
Яшьлек ярларыңны сагынып, син,
Зинһар, моңаймачы, дускаем!
Баҗайларым арасында
Бар берсе, бик уңганы
Кулларында ут уйнаткан
Бар яктан да булганы!
Мин телим дусларга,
Көннәрнең яктысын,
Төннәрнең айлысын.
Күрмәсен башыгыз
Ялгызлык хәсрәтен,
Балалар кайгысын.
Кайгы-сагыш какса тәрәзәңне,
Авыр булса беркөн яшәргә…
Исләреңә төшер мин барлыкны,
Ирек бирмәм түбән төшәргә.
Мин бит синдә кояш күргән идем,
Җылытыр дип өшеткән җанны.
Күңелдәге ихлас яратуны
Тоялдыңмы икән син аны?
Данлы Идел дулкыны шаулый,
Идел өстендә акчарлак.
Дуслар белән бергә яшик
Бергә яшәү күңелле.
Бу дөньяда безнең гомер
Мизгел генә түгелме?
Уйна, дустым, мандолина,
Кыллары чыңлап торсын.
Чишмә кебек челтери дип,
Егетләр тыңлап торсын.
Гөлбакчама килеп
Матур кош кунды…
Күзәттем мин оны сокланып…
Ул озак тормады, күккә очты.
«Син оча күр», — дидем, — сакланып?!
Ул озак тормады, күккә очты.
«Син оча күр», — дидем, — сакланып?!
Бак-бак килеп, тавыш биреп,
Алпан-тилпән атлап,
Кайта үрдәк елгадан.
Без үрдәкләр, матур кошлар,
Юктыр бездән батырлар!