Чулпан (беренче вариант)
Йолдызлар сүнде, төн узган инде,
Бер йолдыз калды, ул Чулпан иде.
Йолдызлар сүнде, төн узган инде,
Бер йолдыз калды, ул Чулпан иде.
Син күптән түктең себереп
Искелекнең чүпләрен.
Совет еллары чорында
Чәчәк аттың, Чүпрәлем.
Туган як дип сиңа әйтсәм дә азсынам,
Гүзәл як дисәм дә аз сыман.
Балкыйсың, Чүпрәлем, күңелем түрендә
Ташкыннар китергән яз сыман.
Туган җирне бизәп, Чәрмәсән,
Уралып агасың.
Ярларга түгел дулкыннарың,
Йөрәккә кагасың.
Читләргә китәм дә, моңаям,
Туган җирне, илне сагынам.
Агыйдел, Каридел, Димемне,
Семемне, Өршәкне юксынам.
Юксынам Өфемне, Бөремне,
Дүртөйле, Яңавыл, Стәрлемне.
Төшләргә керә ул Ишембай,
Салават, Белорет, Күмертау…
Күпмилләтле тату гаилә булып,
Яшибез без татар илендә.
Дуслар белән көн дә сөйләшәбез
Бөек Тукаебыз телендә.
Юкка чыгара алмады
Тарихның давыллары.
Яңара бүген, ямьләнә
Болгарның авыллары.
Даның җырга күчә бара,
Чистаем — гүзәл калам.
Исемеңне ишетсәм дө,
Җаныма сихәт алам.
Чыңрый-чыңрый очып килә
Чыңрау торнакай.
Уралыңнан сәлам диде
Чыңрау торнакай.
Чаба поезд, чаба
Туган якка таба, —
Каршы ала горур имәннәр.
Бозып яшьлек антын,
Туган якка кайта
«Хуш мәңгегә, сау бул!» дигәннәр.