Безнең урам (икенче вариант)
Безнең урам — матур урам,
Тезелеп киткән ак каен.
Шул каеннарга караем
Сезне сагынган саен.
Безнең урам — матур урам,
Тезелеп киткән ак каен.
Шул каеннарга караем
Сезне сагынган саен.
Чәчем сүттем тарарга да,
Тәрәзә ачтым карарга.
Киткән юлларыңа чыгам,
Сагынганда карарга.
Кичке җиләс һава,
Зәңгәр эңгер-меңгер.
Ике гашыйк ярда:
Алар синдер-миндер.
Кулларың кулларда,
Уйларың кайларда?
Нигә әле, нигә
Моңсу җанкайларда?
Үләннәргә чыклар төшеп,
Юа былбыл эзләрен.
Һушларымны ала язды
«Сөям» дигән сүзләрең.
Безнең күңел нигә моңлы икән,
Безнең күңел ничә кыллы икән? —
Онтыласы иде тын калып.
Гарасатка кереп югалмыйча,
Гөнаһларга гына уралмыйча,
Бәхет йөрсә икән юл ярып.
Син көткәндә — мин килмәдем,
Мин килгәндә — син көтмәдең,
Барсы да ялгыш булды*.
Тормыш сукмаклары бормалы,
Барыр юллар озын алда әле.
Синең белән парлап узарга
Минем өмет һаман бар әле.
Без үтәбез көзге сукмаклардан,
Җирдә — томан, күктә — болытлар.
Бәхет микән, бәхетсезлек микән
Синең белән үткән минуттар?
Апрельнең күк кичендә,
Гөрләвек йөгергәндә,
Ут-хисләр өлгергәндә
Таныштык без бәйрәмдә.
Күкрәкләрдә янар йөрәкләр бар,
Йөрәкләрдә — якты моңнар бар.
Бер-беребезне яктылыкка күмеп,
Бергә үтәр моңлы юллар бар.