Балан (икенче вариант)

Авыл очында — чәчәкле алан,
Алан читендә үсә бер балан.
Язларын балан шау чәчәк ата,
Әйтерсең аңа ап-ак кар ята.

Булмас димә

Әти-әни, без дөньяга килгәч,
Белмим ,нинди теләк теләгәндер.
Бәхетләре булсын , дигәннәрдер,
Җырчы булсын иде, димәгәндер.

Безнең җыр (беренче вариант)

Ул аклык, ул сафлык турындадыр.
Гаҗәпмени өзми кабатласак?
Бәлки ул тик безнең, безнең җырдыр?
Ул — безнең якты моңдыр!

Безгәме соң?

Ни хакында синең шундый уйлар,
Ник үткәнне искә төшерү.
Миңамы соң, миңа гафу сорау,
Сиңамы соң миннән соң гафу сорау,
Миңамы соң сине кичерү.

Безнең язлар инде кабатланмас

Безнең язлар инде кабатланмас,
Янып китмәс сүнгән учаклар.
Исләремә төшә әле һаман
Шул бәхетле безнең яшь чаклар.